PSA in je bloeduitslag: zo lees je je resultaat

PSA is een eiwit dat door het weefsel van de prostaat wordt aangemaakt. De waarde van het totale PSA in het bloed is één onderdeel van het gesprek met uw arts over de gezondheid van de prostaat — op zichzelf is het geen diagnostische test.

PSA wordt besproken in relatie tot de leeftijd (40+, 50+, 60+, 70+). Beslissingen over herhaling van de bepaling, het meten van de fractie vrij PSA of aanvullende beoordeling zijn individueel — ze hangen af van leeftijd, klachten, eerdere PSA-waarden, familieanamnese en medicijngebruik. Aanbevelingen voor bevolkingsscreening verschillen per land en per richtlijn-uitgevende organisatie. Bespreek dit met uw arts in de juiste context. Deze educatieve informatie vervangt geen medisch advies.

Een verhoogd PSA kan veel mogelijke oorzaken hebben — een goedaardige vergroting van de prostaat (BPH), een prostaatontsteking, een recente zaadlozing of intensieve lichamelijke inspanning, bepaalde medicijnen, een urineweginfectie en leeftijdsgebonden veranderingen. Eén uitslag wordt zelden op zichzelf beoordeeld; uw arts kijkt meestal naar de trend in de tijd, de fractie vrij PSA en de klinische context. Eén uitslag bewijst geen specifieke ziekte — de uitslag moet worden beoordeeld samen met klachten, leeftijd, medicijnen en de beoordeling van uw arts.

Een laag PSA heeft meestal geen klinische betekenis en is bij veel mannen een te verwachten uitslag. Bepaalde medicijnen (zoals 5-alfa-reductaseremmers) verlagen het PSA langs farmacologische weg — uw arts houdt hier rekening mee bij het beoordelen van de uitslag.